visie

visie

bijen

Het is drukker op Ecolonie nu het meivakantie is. Er worden verschillende activiteiten georganiseerd, zoals kookworkshops en de wandel-yogaweek is aan de gang. Voor mij betekend dit een volgeplande week. Want inmiddels ben ik in de leer brood te bakken, daarnaast ben ik bij de wandelweek betrokken als gids. Met een groep van 5 wandelende yogi’s ben ik deze week vier ochtenden op pad door mystieke valleien, en langs pitoreske dorpjes in de lage Vogezen. Welke ik nu als mijn thuis beschouw. De overgebleven tijd besteed ik schoffelend op Petit Bois. Want de weersomstandigheden zijn vruchtbaar voor zowel het gewenste als het ongewenste groen.

Een andere bijkomstigheid is de lezing van Henkjan, één van Ecolonie’s vaste bewoners. Ik grijp de mogelijkheid aan om dit spreekuur over het ontstaan en de richting van Ecolonie bij te wonen. Ik was al bezig met het doorlezen van de visie. De ingekorte versie hiervan beslaat al zo’n 20 pagina’s. En ookal is het een verhaal dat me aldoende, pratende en lezende steeds iets helderder wordt, het is me nog niet gelukt de kern te pakken te krijgen. Om de één of andere reden is dat iets wat ik nu erg graag helder wil zien.

Daarnaast is mijn beeld van deze organisatie de laatste tijd wat vetroebeld. Er zijn altijd op- en aanmerkingen op alles en iedereen. En zo is dat dus ook hier. Er zijn mensen weggestuurd en voortijdig vertrokken, in de tijd dat ik hier ben. Ik hoor af en toe verheven stemmen en ook hier is klagen geen uitzondering. Ik was niet immuun voor deze gebeurtenissen. Ik begon te twijfelen, en merkte dat het beeld dat ik van Ecolonie had langzaam wat negatief begon te kleuren. Het dagelijks schrijven in mijn dagboek hielp me bewust te worden van dit veranderende beeld en de groeiende negativiteit in mij. Eenmaal bewust van wat gaande was, was het gemakkelijk dit los te laten. Met als gevolg dat ik neutraal de lezing bij te wonen.

Tijdens de lezing doe ik mijn uiterste best in de tegenwoordige tijd te blijven. Ik luister naar wat er gezegd wordt, terwijl ik ervoor waak niet met mijn volle aandacht aan de lippen van Henkjan te gaan hangen. Deze visionair heeft namelijk iets waardoor ik mij gemakkelijk uit balans laat brengen en het contact met mezelf verlies. Met als gevolg totaal niets meer op te nemen van wat er te horen of te zien is. Deze keer lukt het me de gehele lezing in volle aanwezigheid op te nemen. Stiekem hoopte ik aan het einde van deze lezing de visie voor mezelf in één zin te kunnen samenvatten. Daar is het niet tot gekomen.

Aldoende kom ik tot de realisatie dat het verhaal, de visie gebouwd op de drie pijlers; duurzaamheid, creativiteit en spiritualiteit niet in één zin te vatten is. Het is een ervaring. Tegelijkertijd speelt zich ook een interne ontdekkingsreis af. Ik ben zoekende naar mijn eigenheid. En hoe ik mij in kan zetten ten bate van het grotere geheel, waarbij ik deze eigenheid behoud en inzet. Voor zover ik nu begrijp, is dit iets dat raakt aan de visie van Ecolonie. Een uitkomst welke mij tevrenden stemt.

2 gedachten over “visie

  • 17 mei 2015 om 11:15
    Permalink

    Mooi jouw (groei) proces zo te kunnen volgen. Bedachtzaam en integer.

    Beantwoorden
  • 17 mei 2015 om 21:35
    Permalink

    Goeie shit ouwe!
    mooi gebied om te wonen en ontdekken

    veel plezier en energie

    Groet

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *