zondag

zondag

Zondag rustdag. Vanochtend ben ik ondanks het natte weer de wolvenvallei intetrokken. Net als de afgelopen vrije dagen, begin ik met een sloom gevoel de dag. Ik vraag me af hoe ik de dag door ga komen. Het weer is guur, nat en met een graad of 12 niet echt warm. Ik benoem het weer als triest vandaag. Toch roept buiten me, de wolvenvallei roept. Ik besluit gehoor te geven en naar buiten te gaan. Voor de zekerheid neem ik ook mijn muts mee. Met het haar net afgeschoren, voel ik veel meer aan mijn hoofd. De wind, de zon, de regen, de warmte en de kou voel ik allemaal erg direct. De eerste meters trek ik de capouchon over mijn hoofd. Al snel irriteert deze me en zet ik hem af. De druppels van de constante miezer voel ik op mijn hoofd vallen. Over mijn bijna kale hoofdhuid vinden ze snel hun weg naar beneden. Het regenwater stroomt over mijn gezicht. Ik loop in een rap tempo en vergeet de omgeving in me op te nemen. Het voelt alsof ik ergens voor op de vlucht ben. En ik denk voor mezelf. Ik laat dit even voor wat het is en loop in het zelfde tempo door, met het vertrouwen dat er ergens in deze wandeltocht een vertraging zal optreden.

Eenmaal een pad overgestoken en de vallei ingestapt, begin ik langzaam te vertragen. Mijn ogen zijn veelal op het pad gericht dat zich kronkelend door het ongerepte bos en met mos beklede dal heen beweegt. Af en toe kijk ik op om de schoonheid in me op te nemen en vervolgens verder te lopen. Slingerend over het pad, steek ik meermaals het stromende water over.

Bij een grote overhangende rots aangekomen ga ik zitten. Nu kijk ik voor het eerst vandaag echt om me heen. Ik zie hoe de bomen wat deinen in de wind, het mos dat de bomen van een dikke laag tapijt voorziet en de vele kanaaltjes waarin het regenwater een weg naar beneden zoekt. Ook de grove structuur van de rots ontgaat me niet, ik kijk naar fijne grepen en voettreetjes. Ergens blijf je toch een klimmer. Ik pak de rots vast, welke warm aanvoelt. Onder de lichte druk van mijn vingers brokkelt hij wat. Ik zit, ik adem, ik observeer, ik kom tot rust. De onrust welke ik meenam het bos in, zijn tijdens wandeling al behoorlijk van me afgegleden.

Op een gegeven moment sta ik op. Het is fijn hier in de rust te zitten, maar het is tijd de tocht te vervolgen. Verder zoek ik mijn weg langs het water naar beneden. Ik spring over de beek, loop over de door het water afgestompte gladde stenen en klauter over en door de omgevallen en bemoste bomen.

De regen is magisch. Het valt mij op hoe de natuur vandaag een stuk meer ingetogen is. Waar ik op een zonnige dag een continue concert van vogels hoor, hoor ik nu sporadisch ergens een geluidje vandaan komen. Ook ik keer naar binnen, de regen, de wandeling en de natuur helpen me, mijn gedachten op te schonen. Het leven bestaat op dit moment uit het volgen van de waterstroom en het baden in de natuurpracht zoals die zich nu aan me voordoet.

Goed opgefrist, fit en vitaal loop ik de kilometers over de weg terug naar huis. Terug aangekomen op Ecolonie is het al wachtend op de lunch, handen warmen bij de kachel.

3 gedachten over “zondag

  • 3 april 2015 om 08:32
    Permalink

    Het nieuwe verwelkomen in de mooiste tijd van het jaar………al regent het soms

    Beantwoorden
  • 3 april 2015 om 12:30
    Permalink

    Hoi Wouter,
    Ik let even niet op en je bent je avontuur al aangegaan….
    Vol bewondering lees ik je verhalen….
    Het mooie weer komt eraan Wouter. Na lekker alles van je te hebben afgespoeld, straks lekker drogen en opwarmen…. 🙂
    Ik dacht dat ik me al aangemeld had voor de nieuwsbrief, maar blijkbaar niet.
    Dat ga ik meteen doen!
    Groetjes uit Groningen

    Beantwoorden
    • 10 april 2015 om 06:02
      Permalink

      Hoi Sandra! Ik ben inderdaad al weer even weg. Ik zit hier zo in het leven, dat ik nog niet de tijd genomen heb, uit te zoeken hoe het nieuwsbrieven verhaal werkt. – Sorry. En inderdaad is het weer nu zonnig en warmer! Gisteren heb ik een heerlijke dag buiten gewerkt. Hoe is het daar? Groeten Wouter

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *